Deze morgen zou ik mijn ontbijt in het hostal gebruiken. Dat kon echter pas vanaf 8 uur en omdat ik al om 7.20 uur klaar was, ben ik naar het hoekje gegaan om te ontbijten. Zo kon ik vroeger starten.
Het werd een start in mineur. Voor ik het door had zat ik op de autostrade. Ik keerde terug op de pechstrook en natuurlijk de verkeerde kant op. Ik ging dan maar te rade bij een dame, die ook enkele hulplijnen moest raadplegen. Zo werd ik op de goede weg gezet en na enkele kilometers zag ik voor het eerst een bord van de camino. Ik moest rechts afslaan, maar ik reed liever rechtdoor op de Nationale, want die is heel rustig.
Na een tijdje zag ik de eerste peregrino te voet. Dat bleek dan nog een Hollander, maar kom, het was wel een vriendelijke. Hij wist me onder andere te vertellen dat er in Salmerón, waar ik naartoe reed, een albergue was. Toch was ik er niet helemaal gerust op. Ik had al een paar keer proberen bellen naar het stadhuis van Salmerón, maar iedere keer sloeg de telefoon over op de fax.
Gelukkig heb ik rond de middag, na 50 km, een stop ingevoerd, want het bleek de laatste mogelijkheid tot het eindpunt.
Het landschap was ruw met veel rotsbergjes temidden de velden. Er waren alleen zonnebloemen te zien, de rest (tarwegewassen) was reeds geoogst. Om de eentonigheid te doorbreken, begon ik figuren te zoeken in de rotsblokken.
Na 88 km kwam ik in het dorpje aan. Er was geen mens te zien; het stadhuis was gesloten. Ik zag het al: hier zou er niks zijn. Tot een man - ik weet niet waar díe ineens uitkwam - me vertelde waar ik de sleutel kon vinden: in een bar.
Wat een gelukkig gevoel overviel mij! Het volgende dorpje was immers zeker 20 km ver en wat zou dáár dan te vinden zijn?
Wat een dorpje hier! Tijdens mijn wandeling zag ik veel huizen te koop; daarna een deel bouwvallige huizen. Armoe troef dus.
Voor de derde keer logeer ik alleen in een albergue.
De kinderen spelen hier geen voetbal, maar stierengevechtje (zie foto).
In een bar ging ik vragen naar Wi-Fi, maar dat was er ook niet, want er was geen ontvangst omdat de huizen te dicht staan.
Wat ik vanavond ga eten is ook een raadsel. Gelukkig heb ik wat voorraad bij.
Zo heeft iedere dag zijn verhaal, het ene beter dan het andere.
Voor morgen heb ik al geboekt.
Ciao
 |
| Klik op het kaartje om te vergroten |
 |
| Albergue in Salmeron |
 |
| Mijn bedstede |
 |
| Plaza Mayor |
 |
| Plaza Mayor |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten