Jan naar Alicante: augustus 2017

donderdag 31 augustus 2017

Dag 5: Minglanilla - Cuenca

Zowel vandaag als gisteren fietste ik constant op een hoogvlakte. Het was flirten met de 1000 m-grens. De wegen ging kilometers rechtdoor. Af en toe wisselde het landschap af, van wijngaarden over olijfbomen naar af en toe een open vlakte met akkers. Voor de eerste maal machinale olijvenpluk.

Deze morgen vertrok ik onder een half bewolkte hemel, maar in de namiddag was het opnieuw 27°.

Tijdens de ganse rit van 90 km heb ik maar door één dorp gefietst. Na wijselijk overleg met mijn partner (lees: fiets), besloten we in dit ene dorp halt te houden. Gelukkig maar, want ik wist niet wat me nog te wachten stond. Ik at er een lekkere bocadillo.

Zestien kilometer voor Cuenca lag er een klein dorpje op enkele honderden meters van de weg. Ik besloot daar eens te gaan kijken of er drankvoorraad te verkrijgen was. Enkele kinderen op de kleine plaza vertelden me dat de bar in de late namiddag open ging.

Na een rustpauze besliste ik om de rit verder te zetten. Hoe dichter ik bij Cuenca kwam, hoe meer ik een ontgoocheling vreesde. Eerst moest ik door een enorm industrieterrein en daarna door de nieuwe stad.

Plots stond ik dan voor de fameuze kasseitjes uit de Vuelta, waarover Michel wist te vertellen dat ze 2 km lang waren met een gemiddelde van 8%. Voor veel toeristen was ik een onverwachte attractie.

Cuenca is door Unesco erkend als werelderfgoed. Het is er mooi, maar wel fysiek zwaar om te bezoeken.

Zo, dat was het voor vandaag. Wat morgen mij brengt, zullen we dan wel zien.

Ciao

Klik op het kaartje om te vergroten

Cuenca

Piazza Major Cuenca

Cuenca

woensdag 30 augustus 2017

Dag 4: Alatoz - Minglanilla

Gisteren na mijn intrede in mijn - alweer - privé albergue, ging ik zoals gewoonlijk op zoek naar een frisse pint en naar wifi.

Toen ik in de gietende regen thuis kwam, was de sleutel zoek. Gelukkig kon ik schuilen in een openstaande garage, anders was ik van buiten ook nat geweest. Ik heb dan maar Mari, de conciërge, opgebeld. Ze kwam aangereden en samen gingen we op zoek. Ze is zelfs nog naar de bar geweest waar ik had gezeten. Om het kort te vertellen: ik kreeg een reservesleutel en verder moest ik me geen zorgen maken.

Vannacht gedonder, stormwind en massa's regen. Gelukkig was het bij het ochtendgloren droog, maar wel zwaarbewolkt.

Deze morgen ging ik reeds om zeven uur naar de bar voor un desayuno en om kwart voor acht zat ik al op de fiets.

Ik fietste vandaag constant op een hoogte van rond de 700 m, tot ik plots voor een kloof stond. Prachtig! Nadat ik een foto had genomen, ging ik te rade bij de plaatselijke bevolking. En ja, ik moest erdoor.

Ik dacht: "Ik neem een andere weg." Maar tenslotte kwam ik ook beneden. Wauw, hoe mooi! Om uit de kloof te klimmen had ik 3 km nodig met 180 hoogtemeters.

Eens uit de kloof heb ik als een Spanjaard een stevig desayuno genomen, bestaande uit o.a. varkensvlees.

Dan begon het tijd te worden om een slaapplaats te vinden. In de voorziene stopplaats was alles volzet. Ik ging verder op zoek. 16 km verder: ook volzet. In Minglanilla ben ik het stadhuis binnengewandeld: er was een albergue, maar ook die was volzet. Er bleef alleen nog een hostal over.

Zo eindigden mijn rit en zoektocht na 76 km.

Nu schijnt de zon en wordt het warmer, dus heb ik goede vooruitzichten.

Ciao

Klik op het kaartje om te vergroten

De canyon in Alcala del Juca

dinsdag 29 augustus 2017

Dag 3: Caudete - Alatoz

Gisterenavond, na het restaurantbezoek, had ik voor mijn albergue een gesprek met twee buurtbewoners. We zaten gezellig op een bank en er was - gelukkig - een moderator bij die Frans en Spaans sprak. Zo kwam ik te weten dat het kerkje naast de albergue het oudste was van het dorp. Met mijn 'Spaans voor op reis' lukt het me al beter om een kort gesprek te voeren.

Vannacht trok een klein onweer voorbij en ik hoopte dat het daarbij zou blijven...

De rit van vandaag startte op half verharde wegen. Dat zou zo 25 km duren, wat geen probleem was geweest, als achter mijn rug geen donkere wolken opdaagden. Omdat ze voor vandaag onweer voorspelden, was ik er niet gerust op, want er was niks om te schuilen.
In het niemandsland doken plots enkele mountainbikers op. Zo kon ik nog een gesprekje hebben. Tot zij een andere richting insloegen.
Wat een mooi parcours om te biken! Misschien eens een stage organiseren hier...
Intussen was ik van een 600 m gestegen naar 850 m. Zo zou dat de ganse dag duren tot ik op 1100 m uitkwam.
In Alpera, op 23 km van de streep, hoorde ik dondergeroffel. Er stak een felle wind op. Ik heb daar even de kat uit de boom gekeken en na een half uurtje ben ik dan maar opnieuw vertrokken.
Af en toe had ik een beetje regen, maar dan, bij de laatste afdaling, gingen de sluizen open. Dat ging gepaard met een hevige wind.

Toen ik, na 76 km, de albergue binnentrad, was het hek van de dam: de regen viel met bakken uit de hemel.

Gisteren te warm, vandaag regen... Wat zal het morgen zijn?

Ciao

Ayuntamiento in Almansa

Almansa

Castello in Almansa

Klik op het kaartje om te vergroten

Dag 2: Alicante - Caudete

Na een zeer goede nachtrust, kwam ik tot de vaststelling dat het sleuteltje van mijn fietsslot onvindbaar was. Maar geen paniek, want ik had het reservesleuteltje bij. En uit elk negatief punt, haal ik ook een positief punt: ik deed al zeven jaar zonder verlies met het ene sleuteltje en nu nog eens zeven jaar met de reservesleutel.

Ik ging op zoek naar een ontbijt. Het verwonderde me dat er in zo'n stad zo weinig op waren.

Met een starttemperatuur van 27° en een bewolkte hemel, was het heel drukkend. Bovendien zou het volgens mijn uitzonderlijke voorbereiding een heel zware rit worden. Maar dat viel al bij al wel mee.
Mijn wensen werden al vervuld: ik kon op onverharde en verlaten wegen fietsen.
Het landschap zag er heel ruw uit, met bergen zonder begroeiing.
Het viel me op dat er zakjes aan de druivelaars hingen. Daar heb ik nog geen passende verklaring voor gekregen.

Om 15 uur stond ik aan de albergue... Gesloten! Het begon te druppelen en ik besloot om in de stad iets te gaan zoeken. Tijdens mijn zoektocht stopte een dame die op zoek zou gaan naar de sleutel.
Ik ging terug naar boven en na enige tijd kwam de hospita eraan.
De albergue heb ik voor mij alleen.

De rit van vandaag werd er één van 93 km in plaats van 80.
Nu ga in nog op zoek naar een restaurantje. Hopelijk gaat het niet onweren.

Groetjes van een tevreden peregrino

Klik op het kaartje om te vergroten

Papieren zakjes aan de druivelaars

Mijn albergue

Castello in Novelda

Castello in Sax

Castello in Elda

La Piaza de iglesia de Caudete

Dag 1: Aeroporto - Alicante

Nadat Bram mij op tijd naar het station had gebracht - waarvoor dank - verliepen de trein- en vliegreis probleemloos.

Bij aankomst had ik een uurtje nodig om mijn fiets in orde te zetten.
Toen moest ik nog 11 km overbruggen naar mijn habitacion. Het moest een rit zonder hindernissen worden, maar dat was zonder Froome & Co gerekend: na 1 km stond ik verplicht stil om de Vuelta vrije doorgang te geven.

Na even rusten, bezocht ik Alicante, waar ik een paar mooie foto's probeerde te nemen.

Dat was het voor mijn eerste dag.

Tot morgen