maandag 11 september 2017

Dag 16: Ballota - Boal

Toen ik deze morgen mijn tassen maakte, vond ik nog ergens de sleutel van mijn hotelkamer in Oviedo terug. Wat kon ik doen? Ofwel moest ik terugrijden, ofwel moest ik aan één van de meisjes vragen om de sleutel op te sturen. Ik koos voor het laatste en gelukkig wilden ze dat doen voor mij.

Gisterenavond was er een stormwind. Geen goed vooruitzicht dus...
En dat bleek ook deze morgen. Alles lag nat, hoewel het niet regende. Het was wel zeer zwaar bewolkt en er woei een stevige bries. Tjah, we zitten niet voor niks langs de kust.
Toen ik nog maar een paar kilometer had gefietst, was het al zover. Ik trok mijn regenkledij aan - gelukkig heb ik de rits kunnen herstellen. Nog een geluk dat de temperaturen aangenaam waren.
Ik kwam vandaag maar moeilijk in mijn ritme - ik had de avond voordien nochtans goed gegeten, goed gedronken en goed geslapen - tot een Noors koppel - ook geladen met pak en zak - me voorbijstak. Toen ze een vijftigtal meter voorsprong hadden, zei ik tegen Jan: "Fiets dat gat dicht en blijf in de wielen. Zo blijf je tenminste uit de wind." Zo gezegd zo gedaan. Maar na een korte tijd - zij die me kennen, kunnen het al raden - kwam het beestje bij me op: ik nam de kop over en we waren vertrokken voor 25 km.
Af en toe liet ik we wat afzakken om een woordje te klappen. Zo kwam ik aan de weet dat de dame 49 jaar was en haar partner 55. Het was voor hen de vijfde camino en ze dachten dat er geen andere meer waren. Tot ik hen vertelde welke camino's ze nog allemaal konden doen.
In Navia namen we afscheid, want zij reden door naar de fameuze brug. Ik moedigde hen aan en zei dat het echt de moeite was.
Natuurlijk was ik graag met hen doorgefietst, maar daar ik iets gereserveerd had in Boal, moest ik hen laten gaan.
Ik trok het hinterland in en opnieuw kon ik mooie panorama's bewonderen. Het was echter niet te onderschatten, want mijn laatste 23 km brachten mij op een hoogte van meer dan 400 m.

Toen ik arriveerde in Boal, vond ik het hotel niet onmiddellijk. Tot iemand me er op wees dat ik nog wat hoger moest.
Na 75 km was ik waar ik zijn moest.

Het weer viel vandaag eigenlijk best mee en hopelijk blijft dat zo.
Ciao






Curt, Heidi en Jan

??????





Castro de Pendia

1 opmerking:

  1. Heidi mag gezien zijn. Jammer dat je hebt moeten lossen��
    En u spreekt nu ook al Noors. Of was gesprek in het spaans.
    Hier en daar sleutel verliezen. Qué pasa Amigo ?
    Goe bezig, die zo voort

    BeantwoordenVerwijderen