Dag 4: Alatoz - Minglanilla

Gisteren na mijn intrede in mijn - alweer - privé albergue, ging ik zoals gewoonlijk op zoek naar een frisse pint en naar wifi.

Toen ik in de gietende regen thuis kwam, was de sleutel zoek. Gelukkig kon ik schuilen in een openstaande garage, anders was ik van buiten ook nat geweest. Ik heb dan maar Mari, de conciërge, opgebeld. Ze kwam aangereden en samen gingen we op zoek. Ze is zelfs nog naar de bar geweest waar ik had gezeten. Om het kort te vertellen: ik kreeg een reservesleutel en verder moest ik me geen zorgen maken.

Vannacht gedonder, stormwind en massa's regen. Gelukkig was het bij het ochtendgloren droog, maar wel zwaarbewolkt.

Deze morgen ging ik reeds om zeven uur naar de bar voor un desayuno en om kwart voor acht zat ik al op de fiets.

Ik fietste vandaag constant op een hoogte van rond de 700 m, tot ik plots voor een kloof stond. Prachtig! Nadat ik een foto had genomen, ging ik te rade bij de plaatselijke bevolking. En ja, ik moest erdoor.

Ik dacht: "Ik neem een andere weg." Maar tenslotte kwam ik ook beneden. Wauw, hoe mooi! Om uit de kloof te klimmen had ik 3 km nodig met 180 hoogtemeters.

Eens uit de kloof heb ik als een Spanjaard een stevig desayuno genomen, bestaande uit o.a. varkensvlees.

Dan begon het tijd te worden om een slaapplaats te vinden. In de voorziene stopplaats was alles volzet. Ik ging verder op zoek. 16 km verder: ook volzet. In Minglanilla ben ik het stadhuis binnengewandeld: er was een albergue, maar ook die was volzet. Er bleef alleen nog een hostal over.

Zo eindigden mijn rit en zoektocht na 76 km.

Nu schijnt de zon en wordt het warmer, dus heb ik goede vooruitzichten.

Ciao

Klik op het kaartje om te vergroten

De canyon in Alcala del Juca